Jochie & oude reus op de werkvloer
- Robin Bakker
- 31 jaar
- Werkte als scholier enkele jaren in de banqueting bij NBC
- Runde de afgelopen 10 jaar twee horecazaken
- Werkt sinds januari 2025 fulltime als operationeel manager, verantwoordelijk voor hospitality
- Is de jongste van het operationele team, dat uit zes mensen bestaat
Hoe is het om als ‘jochie’ in het ervaren operationele team te starten?
Van ondernemer naar operationeel manager
“Ik ben tien jaar lang met veel plezier zelfstandig ondernemer geweest. Dat veranderde toen ik een gezin kreeg; honderd uur per week werken was niet vol te houden. Met pijn in mijn hart heb ik mijn twee horecazaken achter me gelaten.
NBC kende ik nog van mijn vroegere bijbaan. Toen ik hier aanklopte, kon ik – toen nog als zzp’er – direct aan de slag. ‘Kom maar, jochie’, zei Justin. Het klikte meteen en begin 2025 ben ik in loondienst gegaan. Ik zit hier helemaal op mijn plek. NBC is echt een vijfsterren-evenementenlocatie. Dat is wel wat anders dan een kale betonnen hal waar je alles zelf moet opbouwen. Hier bieden we het totaalpakket: van techniek tot catering.”
Ondernemen in een onderneming
“Het was wel even wennen om in andermans bedrijf te werken. Eerst had ik alle vrijheid, nu heb ik een rooster. Vroeger was ik degene die met de vuist op tafel sloeg en zei: ‘Zo gaan we het doen.’ Nu vertelt iemand anders dat. Toch voelt het nog steeds alsof ik aan het ondernemen ben, omdat ik veel vrijheid krijg. Als ik met een idee kom, is de reactie meestal: ‘Is goed, werk het uit en probeer het maar.’
Zo heb ik in het afgelopen jaar onze sit-down-diners echt naar een hoger niveau getild. Er mocht wat meer beleving aan tafel komen. Inmiddels is het personeel anders aangekleed, serveren we alles uit aan tafel en voelt het alsof je met zeshonderd man in een brasserie zit: massaal, maar toch intiem. Helemaal in het straatje van NBC.”
Ertussen wurmen
“Het kostte wat tijd om mijn plek te vinden in het operationele team. Die mannen werken al tien, vijftien jaar met elkaar en weten precies wat ze aan elkaar hebben. Dan moet je jezelf als nieuwkomer – en iemand die überhaupt niet gewend is samen te werken – er toch zien tussen te wurmen. Als ik erop terugkijk, ging dat soepeler dan gedacht.
We hebben allemaal onze eigen verantwoordelijkheden én onze nukken. Ik kan soms wat direct zijn, dan geven de mannen duidelijk aan dat het een tandje minder mag. Van Richard heb ik geleerd dat het niet altijd honderd procent perfect hoeft te zijn. Het gaat er ook om dat we het leuk hebben met elkaar. Als de gasten weg zijn en we aan het afbouwen zijn, mag er ook – in Richards woorden – ‘gekeuveld’ worden. Mijn boog stond altijd gespannen, maar dat hoeft helemaal niet. Choose your battles: moet ik nu echt mijn punt maken, of kan ik het beter laten gaan?”
Aanslingeren en aandacht
“Ik voel eigenlijk geen generatieverschil tussen Richard en mij. Die Ries, oude reus, is toch ook nog een jongeman? Zonder gekheid: misschien komt het omdat ik zelf ook van de oude stempel ben. Niet lullen, maar poetsen.
Het verschil zit eerder bij de jeugd van rond de achttien die hier binnenkomt. Er zijn er die het geweldig doen, maar ook een groep die echt aangeslingerd moet worden. Staan ze tot 23.00 uur ingepland, is het werk nog niet klaar, dan gaan ze gewoon. Dat gaat er bij mij niet in.
We hebben de planning inmiddels aangepast aan die veranderende werkmentaliteit. Wat we vroeger met vier mensen deden, doen we nu met zes. Daar kunnen wij als operationeel team iets van vinden, maar we kunnen ook meebewegen. Het belangrijkste is dat we oog houden voor elkaar. Daarin is de familie Van Hooijdonk echt een voorbeeld. Dit is een groot bedrijf, maar ze weten precies wat er zakelijk én privé speelt bij het personeel. Ze zijn oprecht geïnteresseerd en betrokken. Het is niet voor niets dat hier complete gezinnen werken.”
“Van Richard heb ik geleerd dat het niet altijd 100% perfect hoeft te zijn. Als de gasten weg zijn mag er ook ‘gekeuveld’ worden.”
- Richard Jansen
- 54 jaar
- Sportte hier als jongetje toen NBC nog het Nationaal Badminton Centrum was en rolde op latere leeftijd de spoelkeuken en bediening in
- Vroeg bij de overname door de familie Van Hooijdonk in 1992 of hij mocht blijven
- Is sindsdien operationeel manager en verantwoordelijk voor de planning
- Zijn zoon Jasper werkt als keukenhulp bij NBC
En hoe werk jij als ‘oude reus’ samen met Robin (en de generatie daarna)?
Opgekrikt
“Er is een hoop veranderd in de afgelopen jaren. Toen ik bij NBC begon, was het nog een sporthal met wat vergaderzalen erbij. Als er een groot evenement was, moesten we tapijten op de vloer leggen. Gekkewerk! Het lijkt in niets meer op wat het nu is. De familie Van Hooijdonk heeft het niveau flink opgekrikt. Het kan altijd beter, sneller en netter is het devies.”
Nieuwe energie
“Ik kan al die veranderingen alleen maar toejuichen, net als de komst van Robin. Hij brengt nieuwe energie in het team. ‘Kom, we gaan het eens anders proberen’, zegt hij dan. Natuurlijk is dat even wennen, maar als ik zie wat we het afgelopen jaar hebben verbeterd qua presentatie, ben ik trots.
Binnen ons operationele team heeft iedereen zijn eigen specialiteit, en daarin moet je elkaar vertrouwen en ondersteunen. Robin past goed in het team. Hij communiceert helder en dat maakt samenwerken prettig. Dat wil niet zeggen dat ik het altijd met hem eens ben, maar juist doordat we anders denken, houden we elkaar scherp. Laatst zei hij nog: ‘Zeg Ries, oude reus, hoe zie je deze planning voor je? Dit zijn toch veel te weinig mensen?’ Zulke kritische vragen kan ik alleen maar waarderen. Hij is echt een aanwinst.”
Lekker duidelijk
“Mijn nukken? Ik denk dat ik een hartstikke aardige kerel ben. Vooruit, misschien wat eigenwijs als Robin weer met zijn verbetersuggesties komt. Dan zeg ik: ‘Jochie, doe niet zo moeilijk, regel het gewoon.’ Robin gaat altijd voor het hoogst haalbare. Maar ik kan het goed van hem hebben. Hoewel hij jonger is, begrijpt hij het vak. Hij maakt het bedrijf beter: die energie vind ik prachtig. En van zijn directheid kan ik nog wat leren. Hij draait er niet omheen, dat is lekker duidelijk.”
Wisselgeld
“Aan de mentaliteit van sommige jonge lui moet ik wennen. Ik mis soms dat ze uit zichzelf even doorpakken. Maar ik wil niet de ouwe zeur zijn die de jeugd bekritiseert. Zij zijn de toekomst. Laten we dus focussen op wat goed gaat, en daar een compliment over geven tijdens de sluitborrel. Soms denk ik ook: laat ze lekker een uurtje eerder gaan als het kan. Dat levert wisselgeld op als we ze later wat langer nodig hebben. Het klinkt ouderwets, maar ’t is geven en nemen.”
“Robin maakt het bedrijf beter: die energie vind ik prachtig”